«Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται».


Τρίτη, 5 Μαΐου 2009

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΟ ΠΑΝΘΕΟ…


Συνεχίζοντας τον συσχετισμό των Σκανδιναβικών θεοτήτων με τις ελληνικές βλέπουμε τον Θωρ που δεν είναι κανένας άλλος παρά ο Ερμής των Ελλήνων, ο Θωθ ή Τωδ, στους Αιγυπτίους.
Ο Γραμματέας του Κρόνου είχε πάρει την θέση αυτή μετά τον πόλεμο με τους «ερυθρομέλανες» Υξώς, τους οποίους οι Έλληνες είχαν νικήσει υπό την στρατηγεία του Διονύσου Β΄. Τότε την βασιλεία της Αιγύπτου παίρνει ο Μίνως ο Α΄ . Η παρουσία του Ερμή-Θωθ στην Αίγυπτο η οποία κυριολεκτικά αναμορφώθηκε, ή επί το σωστότερο εκπολιτίστηκε, έμεινε ανεξίτηλη στην μνήμη τους οι οποίοι μάλιστα τον ονόμασαν, Ερμή Τρισμέγιστο!!!
Ο Loki ο κακός, είναι ο ασεβής Έλληνας βασιλιάς Λυκάων που εξ’ αιτίας της δικής του ασέβειας έγινε ο κατακλυσμός, τιμωρία του Διός για το γένος εκείνων των ανθρώπων. Ήταν Τιτανίδας και είχε προσκαλέσει σε δείπνο τους Θεούς για να αποδείξει ότι δεν θα καταλάβουν τι θα τους παρέθετε ως γεύμα. Είχε φτάσει σε τέτοια σημεία η αλλαζονία του, η υπεροψία του, η ασέβειά του που πίστευε ότι θα ξεγελούσε τους Θεούς παραθέτοντάς τους ανθρώπινο μαγειρεμένο κρέας χωρίς να το αντιληφθούν. Πράγματι τεμάχισε τα ίδια του τα παιδιά και τα μαγείρεψε για το δείπνο των Θεών. Φυσικά ο Ζευς αντελήφθηκε την πράξη του Τιτάνα Λυκάωνα και η τιμωρία ήταν ο αφανισμός εκείνου του γένους μέσω του κατακλυσμού.
Ο Agir ή Haimdal Sohnee, ο οποίος σημειώνεται και ως θαλασσόλυκος είναι ο Αιγαίων- Βριάρεως- Ηρακλής , ο Έλληνας θαλασσόλυκος φρουρός των Θεών, όπως τον σημειώνουν ο Ησίοδος και ο Απολλόδωρος.
« Ένθα Γύης και Κόττος τε και Οβριάρεως μεγάθυμος ναίουσι φύλακες πιστοί Διός αιγιόχοιο…» ( Θεογονία Ησιόδου, στιχ. 734-735).
Ο Hogni είναι ο Ήφαιστος, ο Θεός της φωτιάς.
Ο Tyrs είναι ο βασιλιάς της Πελοποννήσου της εποχής των Θεών, ο Τύρινς.
O Niord είναι ο Νηρέας. Ο Niord κατά την Edda ζούσε στην θάλασσα. Το ίδιο και η ελληνική παράδοση παρουσιάζει τον Νηρέα ως τον σοφό βασιλιά γέροντα της θάλασσας.
Ο Sif είναι ο Σίθων - Ποσειδώνας. Η βίβλος τον αναφέρει ως Σήδ και οι Αιγύπτιοι Σίβα. Το ίδιο όνομα Σίβα χρησιμοποιούν για τον Σηθ- Ποσειδώνα και οι Ινδοί. Η όαση του Σίβα της Λιβύης φέρει το όνομα του Σίβα- Σιφ- Σιθ – Σίθωνα – Ποσειδώνα.
Ο Surt ο βασιλιάς των Γιγάντων είναι ο Έλληνας βασιλιάς Σείριος – Ήλιος – Διόνυσος, τον οποίο οι Αιγύπτιοι ονομάζουν Σουρίντ- Όσιρι, οι δε Ινδοί ως Σουρία ή Σρι - Ράμα.
Όπου και να κοιτάξει κανείς θα δει τους συσχετισμούς του κάθε Πανθέου, όποιου λαού με αυτό το Ελληνικό Πάνθεο. Απόδειξη ότι οι Έλληνες πρωτοπόροι στις εξερευνήσεις θα έρθουν σε επαφή με τους αυτόχθονες κάθε σημείου της γης, από την Ανατολή στην Δύση και από τον Νότο στο Βορά. Θα φέρουν μαζί τους τον δικό τους πολιτισμό που λόγω ελλείψεως του στους κατοίκους , στα εδάφη των οποίων έφθασαν. Αφομοιώνεται και προσαρμόζεται τόσο στην λεκτική τους διάλεκτο όσο και γενικότερα στην νοοτροπία τους. Όμως δεν αλλοιώνεται στην ουσία τίποτα αφού ένας καλός ερευνητής αμέσως θα βρει τα στοιχεία εκείνα που αποδεικνύουν την προέλευση. Η οποία δεν είναι τίποτα άλλο παρά Ελληνική!

ΕΤΡΟΥΣΚΟΙ: ΠΑΝΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΦΥΛΗ


Πολλοί επιστήμονες αρχαιολόγοι, ακόμη και μέχρι σήμερα υποστηρίζουν για κάποιους αρχαίους λαούς για τους οποίους όχι μόνο αναφορές υπάρχουν σε αρχαίους συγγραφείς αλλά και ίχνη των πολιτισμών τους συνεχώς ανακαλύπτονται, ισχυρίζονται λοιπόν πως είναι μυστηριώδης η καταγωγή τους, λες και ήρθαν από το ... πουθενά!!!
Οι Ετρούσκοι όπως οι Σουμέριοι αλλά και οι Χετταίοι, συγκαταλέγονται ανάμεσα σ’ αυτούς. Όμως ο Διονύσιος Αλικαρνασσεύς, ο Διόδωρος ο Σικελιώτης, ο Στράβων ακόμη και ο Θουκυδίδης καθόλου αγνώστου προελεύσεως δεν τους αναφέρουν αφού προσδιορίζουν πως πρόκειται για πανάρχαια ελληνικά φύλα τα οποία μετανάστευσαν τόσο στην Ιταλία όσο και προς την Ασία.
Παρ’ όλα αυτά φαίνεται πως οι ξένοι αρχαιολόγοι ουδόλως λαμβάνουν υπ’ όψη τις αναφορές αυτές, όπως και μέχρι ο Σλήμαν ανακαλύψει την Τροία θεωρούσαν μυθεύματα τα του Ομήρου έπη!!!
Έτσι για τους Ετρούσκους στους οποίους θα αναφερθούμε, ο Διονύσιος Αλικαρνασσεύς λέει στο βιβλίο του « Ρωμαϊκή Αρχαιολογία» ( βιβλίο Α΄), ότι πρόκειται για πανάρχαια ελληνική φυλή η οποία ξεκίνησε από τον χώρο του Αιγαίου και ενώθηκε με τους Λύκιους και άλλους Πελασγούς από την Αττική και μέσω της Ηπείρου, όπου ίδρυσαν και το Μαντείο της Δωδώνης, πέρασαν στις ανατολικές ακτές της Ιταλίας, κοντά στην σημερινή Αγκώνα όπου και εγκαταστάθηκαν.
Όταν προχώρησαν αργότερα προς το εσωτερικό της χώρας χαρακτηρίσθηκαν ως aborigines ή αυτόχθονες, ενώ πριν λεγόντουσαν Οίνωτρες, Πευκέστες Λέλεγες, όπως αναφέρει λεπτομερώς ο συγγραφεύς.
Στην συνέχεια μία ομάδα από αυτούς έφτασε στις ακτές του Τυρρηνικού πελάγους και μετά πολλοί από αυτούς επέστρεψαν στην ελλαδική ως Τυρρηνοί ή Τυρσηνοί και αφού εποίκησαν την Θεσσαλία και την Ακαρνανία μαζί με άλλους Αιολείς ή και άλλες ελληνικές φυλές, μέσω των νησιών του βορείου Αιγαίου πελάγους έφθασαν και εισχώρησαν βαθύτερα στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας και περί αυτών υπάρχουν πανάρχαιες ελληνικές πηγές όπου γίνονται εκτενείς αναφορές.
Δεν αποκλείεται οι ομάδες αυτές με άλλες ομάδες Ετεοκρητών να ενώθηκαν και να προχώρησαν, περίπου κατά την πρώιμη Μυκηναϊκή εποχή, ακόμη πιο βαθιά στην Ασία. Και πάντα από τον χώρο του Αιγαίου. Ακόμη είναι δυνατόν να αποτέλεσαν τον πυρήνα των κατόπιν ονομασθέντων Χετταίων και Μιττάνι, των οποίων πολλά χαρακτηριστικά των κτισμάτων τους μοιάζουν με εκείνα των Μυκηνών ( λ.χ. το πανομοιότυπο της εισόδου των προπυλαίων της πρωτεύουσας των Χετταίων Χατούσας, με τους δύο λέοντες που υπάρχουν και στο προπύλαιο των Μυκηνών.
Βλέπουμε λοιπόν πολλές πληροφορίες των αρχαιοελληνικών πηγών να μας αποδεικνύουν ότι οι λαοί αυτοί όπως και οι Ελαμίτες και οι Σουμέριοι προέρχονταν από τον χώρο του Αιγαίου.
Από το εγκυκλοπαιδικό λεξικό του « Ηλίου» του Ιωαν. Πασσά διαβάζουμε: «Ο Σουηδός καθηγητής Φούρουμακ ο οποίος διεύθυνε τις σουηδικές ανασκαφές της Ετρουρίας από το 1962 έως το 1965, και συγκεκριμένα της περιοχής Σαν Τζιοβενάλε, έκανε ειδική μελέτη επί του θέματος όπου αποδεικνυόταν ότι οι Ετρούσκοι είχαν φθάσει στην Ιταλία εξ ανατολών. Μ’ άλλα λόγια ο Φούρουμακ υιοθετεί αυτά που ο Διονύσιος Αλικαρνασσέας αναφέρει στον πρώτο τόμο των ιστοριών του, ότι οι Ετρούσκοι είναι πανάρχαια ελληνική φυλή, όπως και οι Σουμέριοι…»